Ku është modeli në të cilin të besojmë??!
Opinion / Besi Bekteshi
Sot në “Republikën e 71-shit” të përgatitur nga pozita dhe opozita shqiptare, kreu i Shtetit Shqiptar mund të shkarkohet apo më mirë “ngarkohet” si një ministër dhe praktikisht po të pranojmë ndër të tjera se “demokracia është numër”, Presidenti i vëndit vlen pa përmëndur emra, sa një ministër që zoti Berisha e ka marrë për ti bërë fresk në qeverinë e tij, apo për ti mbushur kutitë transparente të votimit me letra jo transparente të servilizmit dhe përfitimit.

Në “Republikën e 71-shit” për turp, nuk egziston një model ku qytetarët shqiptarë të besojnë dhe të kenë të shprehur edhe idealin e kohëve moderne.Në “Republikën e 71-shit” qytetarët shqiptarë janë të dënuar të zgjedhin, se cilët përfitues dhe abuzues më të vegjël duhet të votojnë.Në këtë Republikë, nuk ka një model besimi popullor dhe ky është edhe momenti dramatik i një demokracie e cila është topalle, e marrë dhe shpesh herë e pa larë.Në cilin model institucioni shtetëror kanë besim shqiptarët dhe këtë besim e kanë të rrënjosur dhe të patundëshëm? Në institucionin e Presidentit? Sa Presidentë kemi kaluar deri tani dhe kush prej tyre ka lëvizuar nga vëndi pa u polemizuar, mos besuar, dhe linçuar politikisht?Berisha në 97-tën, Mejdani i qetë i pa besuar nga të dy krahët? Gjenerali i “zëmëruar” dhe i linçuar nga propozuesit? Apo Topi me “self control” që sfumohet nga të tijët? Cili prej tyre është kthyer apo ka kthyer në institucion besimi dhe model ideali, postin e lartë? Mos vallë kemi Gjykatë Kushtetuese dhe KLD që janë modele besimi te qytetari shqiptar?

Ndoshta dikush mund të thotë, se qeveritë janë modele besimi dhe qeverisjeje progresive dhe demokratike për shqiptarët???! Apo është Parlamenti model besimi në popull se “prodhon” ligje dhe shpall e mbron demokraci në këtë vënd??! Modelet tona të besimit apo imponimit nuk janë dhe nuk vendosen, sepse njerzit politikë të deritanishëm nuk merren me anën ideale të problemit, por thjesht me anën materiale dhe të pasurimit apo sundimit rrumpallë dhe deri në kufijtë e mafies. Të tillë njerëz bëjnë vetëm keq.

Kemi krijuar modelin e qeverisjes dhe demokracisë së “spiunëve” që dje ishin më të “ndershëm” sepse punonin me bindje, por kuptonin se ishin të pa ndershëm dhe sot punojnë për përfitim, dhe e dinë veten të ndershëm.
Nuk ka ku të shkojë më keq, dhe duken larg shumë larg shenjat për një model cilido qoftë ai që të shërbëjë si pikë e fuqishme referimi për të  gjithë.
Në një model të tillë ashpërsisht të denjë për republika bananesh dhe të vëndeve ku sundojnë autokratë dhe vesveselinj të politikës, që përfiton dhe vjedh përditë, duke sunduar dhe për më tepër duke shitur mënd se “jemi demokratë” dhe që vetëm ne, “bota na do”.
Sot ka një model të shëmtuar i cili po transformon edhe mëndjen e qytetarit të vogël. Sot politikisht dhe ekonomikisht politikanë dhe qeveritarë, me paturpësi dhe një faqe të zezë tregojnë dashurinë që perëndimi ka për to dhe këtë e demostrojnë si arritje të madhe.
“Dashuria” e perëndimit për mostrat të cilët shkaktuan 97-tën është “se e dinë se çfarë zotësie kanë për të bërë keq” dhe për më tepër këtë e shesin si model. Kurse modeli në fakt duhet të jetë që dashuria të vijë nga populli i tyre dhe po ashtu edhe respekti për modelin që krijojnë.
Por këtë nuk e kanë, dhe me këtë mëndje, as që kanë për ta pasur ndonjëherë deri sa të vijë dita, që të lindet “Njeriu” dhe të krijohet modeli, me njerzit e rinj.